Κωνσταντίνα Λαψάτη - "Δημιουργός Συνειδήσεων"

Έχω καιρό να γράψω εδώ!
Συγχωρέστε με, μα διάφορα γεγονότα με κράτησαν μακριά. Ευτυχώς ευχάριστα γεγονότα! Τόσο ευχάριστα που μόνο μυαλό για γράψιμο δεν είχα...
Παρόλα αυτά σήμερα σας γράφω για να σας γνωστοποιήσω τη δημιουργία ιστολογίου της συγγραφέως Κωνσταντίνας Λαψάτη! Όσοι με παρακολουθείτε, μα μερικοί και από μόνοι σας θα τη γνωρίζετε ήδη.

Θυμάμαι είχα γράψει παλιότερα εδώ για το πρώτο βιβλίο που κυκλοφόρησε "Οι γεύσεις της Νέμεσης" από τις εκδόσεις Ωκεανός! Αργότερα πάλι είχα φιλοξενήσει μια συνέντευξή της για να τη γνωρίσουμε καλύτερα! Είναι στα αλήθεια τρομερός άνθρωπος και χαίρομαι που έχω μια τέτοια αληθινή φίλη!
Η Κωνσταντίνα λοιπόν δημιούργησε το δικό της ιστολόγιο με το όνομα Δημιουργός Συνειδήσεων για να μπορέσουμε να μάθουμε πράγματα γι'αυτή, μα και γι'αυτό που τόσο πολύ αγαπάει να κάνει, να γράφει! Δημιουργός Συνειδήσεων λοιπόν! Νομίζω πως θα μου επιτρέψει να δανειστώ τα όσα λέει στο προφίλ της όπου και εξηγεί το λόγο για τον οποίο διάλεξε αυτό το όνομα :

"Από μικρή θυμάμαι τον εαυτό μου να παίρνει χαρτί και μολύβι και να γράφει ασταμάτητα. Η πρώτη ιστορία που έγραψα πριν από εικοσιπέντε περίπου χρόνια, ήταν μία ιστορία τρόμου, η οποία δυστυχώς χάθηκε. Ακόμα θυμάμαι την κρυψώνα που την είχα τοποθετήσει, ώσπου μία βροχή, έλυωσε τα φύλλα και ό,τι απέμεινε από αυτήν την ιστορία είναι μόνο η ανάμνησή της... Λατρεύω την βροχή, ακόμα κι αν κατέστρεψε την ιστορία μου. Λατρεύω τα βουνά όπου τίποτα δεν συγκρίνεται με την μυρωδιά του αέρα όταν μαστιγώνει τις κορφές τους. Λατρεύω το διάβασμα, όπου μπορώ να πω περήφανα ότι κάνω τα πιο υπέροχα ταξίδια, πηγαίνοντας στην κυριολεξία όπου θέλω. Λατρεύω να γράφω, κάθε ώρα, κάθε στιγμή, κάθε δευτερόλεπτο που περνάει το μυαλό μου τρέχει ιλιγγιωδώς σε ιστορίες που σκαρφίζεται. Μα πάνω απ'όλα λατρεύω να δημιουργώ χαρακτήρες. Να τους κάνω να πονάνε, να γελούν, να ερωτεύονται, να αγαπούν και να μισούν, να τους δημιουργώ και να τους πεθαίνω, να τους ανασταίνω ξανά, να τους κάνω ό,τι θέλω. Όχι συγγραφέας λοιπόν. Εκείνος μόνο γράφει... Δημιουργός Συνειδήσεων... Αυτό ακριβώς είμαι!"

Αν και μόλις δημιούργησε το ιστολόγιο, η Κωνσταντίνα έχει ήδη γράψει για το πρώτο της βιβλίο. Μας ενημερώνει για το επόμενο της μυθιστόρημα που θα κυκλοφορήσει τους πρώτους μήνες του 2012 και τέλος μας ταξιδεύει με μια ιστορία που θα αναρτεί σε συνέχειες και η οποία έχει τον τίτλο "Άψυχος".

Αγαπημένη μου φίλη σου εύχομαι και από εδώ καλή αρχή! 

Όλα να σου πηγαίνουν καλά! 

Στο μονοπάτι της ζωής που διαβαίνεις κάθε σου βήμα να είναι γεμάτο χαμόγελα και ευτυχία!

Σε φιλώ!

Πού είσαι Ανάσα;

Υπάρχουν άνθρωποι στη ζωή του κάθε ανθρώπου πού όσο ξαφνικά εμφανίζονται στο δρόμο τους, τόσο ξαφνικά χάνονται κι από αυτόν...
Ένας τέτοιος άνθρωπος ήταν στη ζωή μου η Καλλιόπη! Η "Ανάσα" όπως θα την έχετε ακούσει και διαβάσει εδώ στη μπλογκογειτονιά! Φάνηκε κάποια μέρα να περνάει από το "σπιτικό" μου, να με διαβάζει, να με νιώθει κι ύστερα το έκανε συνήθειο να με επισκέπτεται!
Το ίδιο κι εγώ! Πέρασα κι εγώ από το δικό της σπιτικό. Τη διάβασα, την ένιωσα! Την έμαθα! Έμαθα να διαβάζω την ψυχή της. Την ανάσα της. Γιατί η ανάσα της ήταν όλες εκείνες οι μικρές ιστορίες  που έγραφε κάθε τόσο. Την ίδια αγάπη είχαμε! Να γράφουμε, να γράφουμε, να γράφουμε...
Κάποτε συναντηθήκαμε! Γνωριστήκαμε κι ανταλλάξαμε κι από κοντά όλες αυτές τις σκέψεις για τη μεγάλη μας κοινή αγάπη, τη δίψα μας για τη δημιουργία. Εκείνη τη δίψα που γίνεται κόμπος και δε σε αφήνει να ανασάνεις ελεύθερα...
Κι ήταν όλα όμορφα!
Όμως ξαφνικά εξαφανίστηκε!
Χάθηκε χωρίς να αφήσει τίποτα πίσω της. Ούτε ένα μικρό μήνυμα! Έκλεισε το "σπιτικό" της, την ανάσα της την ίδια και έμεινα να αναρωτιέμαι που να πήγε.
Όσο κι αν την έψαξα, όσο κι αν την αναζήτησα, χαμένος κόπος...
Τι κι αν άφησα μηνύματα, τι κι αν πήρα τηλέφωνο;
Σιωπή...
Δεν παραπονιέμαι...
Λυπάμαι μόνο γιατί έχασα από κοντά μου έναν άνθρωπο που άξιζε, που ήξερα πως με καταλάβαινε! Έναν άνθρωπο που καταλάβαινα κι εγώ! Τουλάχιστον έτσι νομίζω...
Όπου κι είναι, ό,τι κι αν κάνει εύχομαι να περνάει όμορφα και να την έχει ο Θεός καλά!
Κοντεύει ένας χρόνος που έχω να την δω και να την ακούσω...

Που να είσαι άραγε Ανάσα μας;   

Έσπερος

Δεν έχει πολύ καιρό που γνώρισα το ιστολόγιο του Έσπερου. Το οτι το γνώρισα όμως με κάνει να αισθάνομαι πολύ τυχερή. Αγαπάει και εκείνος να γράφει. Γράφει κατά κύριο λόγο ποίηση. Κι όταν λέω ποίηση το εννοώ! Νομίζω πως συμβαίνει σε όλους να διαβάσουν κάποια στιγμή κάτι και αμέσως να αντιληφθούν οτι πίσω από τις λέξεις  κρύβεται κάτι το μεγαλιώδες, κάτι το θαυμαστό. Αυτό λοιπόν μου συμβαίνει κάθε φορά που διαβάζω ένα δικό του ποίημα.

Δεν ξέρω να σας πω τι είναι ποίηση...

Νομίζω πως για όλους είναι κάτι διαφορετικό. Δε μιλάω για τα τεχνικά χαρακτηριστικά ενός ποιήματος, στίχους, στροφές κτλ - αυτά είναι πάνω κάτω πάντα ίδια - μιλάω για όλα αυτά που βγαίνουν μέσα από τους στίχους, μέσα από τις λέξεις που χρησιμοποιεί κάθε φορά ο ποιητής. Είναι εικόνες, συναισθήματα, είναι μυρωδιές, είναι το το ξύπνημα όλων των αισθήσεων σου. Και αυτά δεν μπορούν να είναι ποτέ τα ίδια σε όλους.

Ο Έσπερος είναι σκοτεινός ποιητής. Μελαγχολικός. Κρύβεται μέσα στο σκοτάδι, μέσα στις σκιές όπως φανερώνει και ο τίτλος του ιστολόγιου του. Ταυτόχρονα είναι και δύσκολος στην ερμηνεία. Για μένα μιλάω πάντα. Προσπαθώ κάθε φορά να καταλάβω τι θέλει να μας πει. Κάποτε τα καταφέρνω, άλλοτε πάλι αδυνατώ μα δεν με νοιάζει. Την ψυχή μου την αγγίζει πάντα ακόμα κι όταν οι λέξεις του είναι λέξεις που ακούω για πρώτη φορά στη ζωή μου.

Δεν έχω γράψει ποτέ μου για κάποιο άλλο ιστολόγιο. Δεν του χρωστάω κι ούτε μου χρωστάει. Απλώς ήθελα να το κάνω γιατί τον θαυμάζω αληθινά. Όσο θα είναι εδώ μέσα, κι όταν κάποια στιγμή θα έχει την τύχη να εκδώσει ποιήματά του -γιατί αξίζει να τα εκδώσει- πάντα θα τον διαβάζω γιατί πάνω απ'όλα νιώθω! Ναι, με κάνει να νιώθω! Και έπειτα μαθαίνω! Του το έχω πει, κι ας είναι και μικρότερος μου -ένα χρόνο βέβαια όχι και πολύ- πως είναι σχολείο για μένα! Πώς να μην τον ζηλεύω; Με την καλή την έννοια πάντα!

Δε χρειάζεται να γράψω κάτι άλλο... Ήθελα απλώς να τον γνωρίσω σε όσους δεν τον έχουν γνωρίσει ακόμα!

Έσπερε σου εύχομαι κάθε καλό! Να συνεχίσεις να δημιουργείς με το ίδιο πάθος και την ίδια αγάπη γι'αυτό που κάνεις!

Μια μέρα θα γίνεις μεγάλος!

Το ιστολόγιο του Έσπερου θα το βρείτε εδώ

           http://gia-tis-skies.blogspot.com/