Σήμερα κλείνω τα εικοσιτέσσερα!
Θα ήθελα λοιπόν να αφήσω τον εαυτό μου να μου ευχηθεί...
Είναι αυτός που ξέρει καλύτερα από όλους κάθε μου αληθινή επιθυμία και κάθε μου σκέψη.
Το παρακάτω κείμενο το βρήκα σε κάποιο βίντεο στο youtube!
Μου άρεσε τόσο πολύ κι έτσι κάθησα να το αντιγράψω!
Μου το αφιερώνω!!!
Σβήνω το χρώμα των ματιών και σε θωρώ
Μέσα απ’τα αχνά ξεθωριασμένα όνειρά σου
Είμαι η αίσθηση που 'χεις πάντα κοντά σου
Κλείσε τα μάτια σου και κοίτα όπως εγώ
Είμαι σφουγγάρι και ρουφώ και προστατεύω
Το άγιο σώμα σου από την άγρια τη βροχή
Και κάθε που έχεις μια κρυμμένη σου ευχή
Χτυπώ το στήθος και τα βλέφαρα μουσκεύω
Είμαι το γυάλινο φουστάνι που φοράς
Μαζί με ‘σένα από σώματα φοριέμαι
Κι είναι φορές που ίσως μόνη καταριέμαι
Που με ραγίζουν όλα αυτά που δε χωράς
Μέρα τη μέρα μ’αγαπάς
Μέρα τη μέρα...
Όταν τα λόγια ξεστομίζεις που μιλώ
Όταν κοιτάζεις με τον τρόπο που κοιτώ
Όταν γεμίζουμε κι οι δυο τον ίδιο αέρα
Όταν αισθάνεσαι την πάχνη στην καρδιά
Να σε παγώνει και μετά να σε φοβίζει
Σου ψιθυρίζω πως το μόνο που αξίζει
Είναι να νιώθεις, να πετάς, να ‘χεις φτερά
Χρόνια πολλά θα πω με το ίδιο σου το στόμα
Είμαι εγώ, είσαι εσύ κι έχεις εμένα.
Μη με σκορπάς σε χρόνια άδεια κι αφημένα
Τις πιο όμορφες μέρες μας δεν τις ζήσαμε ακόμα
Κρύψε με μάνα μου, αγάπη και ζωή μου
Κουκούλωσέ με σ’ένα κόκκινο πανί
Μόνο όταν πάλι αγαπήσεις ας φανεί
Γυμνή μπροστά του και ολόρθη η ύπαρξη μου
Πέρασες χρόνια μαγικά κι ήμουν μαζί σου
Μ’έχεις χαρίσει μόνο εκεί που αγαπάς
Θα ‘ρθούνε κι άλλα, άλλο πια μην τα μετράς
Όσο υπάρχουμε αυτό μόνο θυμήσου
Νιώθεις
Χρειάζεσαι
Έχεις μαζί μου τη ζωή σου
Είσαι εγώ
Είμαι εσύ
Είμαι η ψυχή σου
Και μη φοβάσαι
Είμαι εδώ
Να μ’αγαπάς
Πάνω απ’τα κύματα υπάρχει αιτία
και φθορά
και συνέχεια
και πόνος
και τέλος
και ελευθερία
και ουρανός
Και κάπου σ’έναν μαγικό βυθό
υπάρχει μία ιστορία
για μια μικρή κόκκινη καρδιά
σαν κι αυτές που πιάνουν οι νεράιδες τα μαλλιά τους
Όσο κι αν ξεθωριάσεις
όσο κι αν φθαρείς
να το θυμάσαι πάντα.
Χωρίς αυτήν είσαι ένα τίποτα
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!!
