Τον τελευταίο μήνα προτίμησα τα βιβλία των εκδόσεων Ψυχογιός.
Πρόκειται πιστεύω για έναν πολύ σοβαρό εκδοτικό οίκο τα βιβλία του οποίου προβάλλουν όλες τις πτυχές της ανθρώπινης ψυχοσύνθεσης (γνώμη μου). Και εδώ δεν αξίζουν συγχαρητήρια μόνο στο συγγραφέα που τα έχει καταφέρει τόσο καλά αλλά και στον εκδοτικό οίκο που αποφάσισε να εκδόσει αυτό το βιβλίο. Την Κυριακή μάλιστα διαβάζοντας ένα ένθετο μιας εφημερίδας με θέμα τους επαγγελματίες αναγνώστες ( άνθρωποι που προσλαμβάνονται από δίαφορες εκδόσεις για να διαβάζουν βιβλία, να τα αξιολογούν και να λένε αν πρέπει να εκδοθούν ή όχι) χάρηκα που έλεγε την γνώμη της κάποια ομότεχνη των εκδόσεων Ψυχογιός ( ας με συγχωρήσει που δεν θυμάμαι το ονομά της). Έλεγε λοιπόν πως στον οίκο τους δεν αφήνουν κανένα βιβλίο που τους έρχεται χωρίς να το διαβάσουν. Διαβάζουν τα παντα και μετα αποφασίζουν. Αυτό βέβαια αφορά τους συγγραφείς που ελπίζουν στην έκδοση του βιβλίου τους . Αλλά όπως έχω προαναφέρει με ενδιαφέρει η συγγραφή.Δεν έχω διαβασει όλα τα βιβλία του οίκου.Λίγα...Το χειμώνα που διάβαζα περισσότερο ξένη λογοτεχνία είχα διαβάσει '' Το απόκρυφο χειρόγραφο του Σαίξπηρ''-Τζένιφερ Λι Κάρελ. Από ελληνική λογοτεχνία δεν παρέλειψα φυσικά να διαβάσω το "Δημιουργική γραφή για μελλοντικούς ομότεχνους-Πόλυ Μηλιώρη" αφου μου αρέσει τόσο πολυ να γράφω. Πιο πρόσφατα διάβασα "Έρωτας σαν βροχή" και "Το σπίτι δίπλα στο ποτάμι" - Λένα Μαντά, " Μάτια μου"- Μαρία Τζιριτα, "Το σταυροδρόμι των ψυχών"-Χρυσηίδα Δημουλίδου. Αυτά... Αλλά θα πάρω και άλλα. Θα ήθελα λοιπόν στις επόμενες αναρτήσεις μου να σχολιάσω αυτά τα βιβλία.Δεν έχω να πω κακό λόγο...Αντιθέτως...Θα ήθελα απλώς να τονίσω τα σημεία εκείνα του κάθε βιβλίου που μου άρεσαν περισσότερο, να σχολιάσω το γενικό τους θέμα αλλά και κάτι πιο ειδικό ίσως...Θα δω...