Εφιάλτης μου έγινε εκείνη η λευκή σελίδα…
Εκείνη που τόσο αγαπούσα, που τόσο λάτρευα
Νομίζω πια πως την μισώ
Σε εκείνη την λευκή σελίδα
Κουράστηκα βράδια αξημέρωτα να προσπαθώ
Κρατώντας το μολύβι μου
Την εύνοια Εκείνης να παρακαλώ…
Άραγε σκοπεύει κάποτε να έρθει και σε μένα;
Κάποιοι Την είδαν
Μα πιο πολλοί εκείνοι που ακόμη Την εγκαρτερούν…
Αν κι εφιάλτης μου έγινε εκείνη η λευκή σελίδα
Προσμένω ακόμα να Την συναντήσω…
«Έμπνευση» μου ‘παν το όνομά Της.
This entry was posted
on 23 Ιουνίου 2011
at Πέμπτη, Ιούνιος 23, 2011
and is filed under
Στίχοι από καρδιάς
. You can follow any responses to this entry through the
comments feed
.
